حسین آمدو آزاد از یزیدت کرد

          خلاص از قفس وعده و وعیدت کرد

سیاه بود و سیاهی هر آنچه می دیدی

           تو را سپرد به آیینه، رو سپیدت کرد

یزید مشتری جان روشن تو نبود

           حسین آمد و با جذبه ای خریدت کرد

چه گفت با تو در آن لحظه های تشنه ی عشق

           کدام زمزمه سیراب از امیدت کرد؟

به دست و پای تو بار چه قفل ها که نبود

           حسین آمدو سرشار از کلیدت کرد

نه پیشوند و نه پسوند، حُرّ حرّی تو

             حسین آمد و آزاد از یزیدت کرد